Ryzyk – fizyk, czyli trzeci akt dramatu o nastolatkach

Nasz mózg charakteryzują dwie podstawowe cechy: plastyczność i zdolności adaptacyjne do zmieniających się warunków otoczenia. Najnowsze badania pokazują, że za ryzykownymi zachowaniami nastolatków stoi brak synchronizacji pomiędzy układem limbicznym (odpowiedzialnym za emocje) a korą przedczołową, która, jak już​ wiemy potrzebuje jeszcze wiele czasu, żeby się w pełni rozwinąć. W okresie Czytaj dalej…

Emocjonalny Rollercoaster – czyli akt II dramatu o nastolatkach

Najważniejsze stają się relacje… Osobiście przynajmniej kilka razy dziennie doświadczam poczucia, jakbym jechała na największym na świecie rollercoasterze. Córka: HURRAA mamu​ś , jestem taka szczęśliwa. X napisał do mnie. Niestety za parę minut widzę łzy w jej oczach. X nie odpisał od 5 minut. Mija kolejne 10 minut. Słyszę trzaskanie Czytaj dalej…

Oddaj, jak Cię biją!

Oddaj, jak Cię biją! Chyba żaden rodzic nie chce, żeby jego dziecko było popychadłem. Żeby nie umiało się obronić, powiedzieć, że coś się nie podoba. Kiedy dowiadujemy się, że ktoś uderzył nasze dziecko, to często automatyczną radą, która ciśnie się na usta to – oddaj mu. Czy to rzeczywiście najlepsze Czytaj dalej…

Nie zawsze jest łatwo

    Jako rodzice często boimy się oceny, poczucia wstydu, szeptów za placami:” jak oni wychowują to dziecko”. A są to reakcje, z którymi niestety często spotykamy się na ulicy, placu zabaw czy w sklepie. Kierując się filozofią M. Rosenberga, J. Juula, coachingiem rodzicielskim, czy innymi niedyrektywnymi nurtami, bywa, że Czytaj dalej…

Tym razem nieco przewrotnie, czyli słów kilka o teorii zarządzania

Dużo ostatnio czytam o zarządzaniu przedsiębiorstwem, turkusowych organizacjach i wartościach w tychże organizacjach. Przeczesuję literaturę, ale też rozmawiam z bardziej bądź mniej znajomymi mi osobami na takie pozornie około firmowo-zarządcze tematy. I moglibyście zastanowić się, skąd tutaj ten wpis? I po co? Ano stąd, że chciałam się z Wami podzielić Czytaj dalej…